Maria Magdalena jest jedną z najlepiej znanych postaci w Ewangeliach i jedną z najczęściej błędnie rozumianych.

Jej imię często łączy się z twierdzeniami, których tekst biblijny nie stawia. Bywa utożsamiana z nienazwaną kobietą z 7. rozdziału Ewangelii Łukasza albo z Marią z Betanii, siostrą Marty i Łazarza. Te utożsamienia zyskały duże znaczenie w części zachodniej tradycji chrześcijańskiej, ale Ewangelie nigdzie nie wskazują na żaden z tych związków wprost.

Lepszy punkt wyjścia jest prosty: przeczytaj fragmenty, w których pojawia się Maria Magdalena, i zwróć uwagę na to, co naprawdę mówią.

Co Ewangelie mówią o Marii Magdalenie

Łukasz przedstawia Marię Magdalenę wśród kobiet, które podróżowały z Jezusem i wspierały Jego posługę. Pisze, że wyszło z niej siedem demonów, i wymienia obok niej Joannę oraz Zuzannę. Dodaje też, że te kobiety wspierały Jezusa i Dwunastu ze swojego mienia. Przeczytaj Łukasza 8:1–3

Daje nam to wyraźny obraz Marii Magdaleny jako uczennicy Jezusa, a nie postaci drugoplanowej, która pojawia się dopiero pod koniec opowieści.

Ewangelie umieszczają ją także w kluczowych momentach związanych ze śmiercią i zmartwychwstaniem Jezusa. W relacji Jana Maria pozostaje na zewnątrz grobu i płacze. Jezus wypowiada jej imię, a ona Go rozpoznaje. Następnie mówi jej, by poszła do Jego uczniów; Maria idzie i oznajmia im, że widziała Pana. Przeczytaj Jana 20:11–18

Dlatego Maria Magdalena jest pamiętana jako świadek zmartwychwstania. Dekret Kościoła katolickiego z 2016 roku, podnoszący obchód jej wspomnienia 22 lipca do rangi święta, określa ją jako pierwszego świadka zmartwychwstałego Pana i zaznacza, że dzień ten nadal przypada 22 lipca. Przeczytaj dekret

Czego Ewangelie nie mówią

Ewangelie nie nazywają Marii Magdaleny prostytutką.

Nie utożsamiają jej też wprost z nienazwaną kobietą, która namaszcza Jezusa w 7. rozdziale Ewangelii Łukasza, ani z Marią z Betanii. Te postacie zostały połączone w późniejszych tradycjach, szczególnie na Zachodzie. Watykańska nota wyjaśniająca dotycząca święta z 2016 roku opisuje tę historię utożsamiania różnych postaci i wyjaśnia, że współczesny kalendarz rzymski obchodzi 22 lipca właśnie jako dzień Marii z Magdali. Przeczytaj notę wyjaśniającą

Nie znaczy to, że każda tradycja chrześcijańska opowiada tę historię dokładnie tak samo. Oznacza to jednak, że studium biblijne powinno odróżniać to, co mówi dany fragment, późniejszą interpretację oraz twierdzenie powtarzane tak często, że zaczyna brzmieć jak część Biblii.

Krótki plan lektury o Marii Magdalenie

Jeśli chcesz zrobić ukierunkowane studium, przeczytaj te fragmenty w tej kolejności:

  1. Łukasza 8:1–3: Maria zostaje wymieniona wśród kobiet towarzyszących Jezusowi i wspierających Go.
  2. Jana 20:1–18: Maria przychodzi do grobu, spotyka zmartwychwstałego Jezusa i przynosi wiadomość uczniom.
  3. Łukasza 7:36–50: Przeczytaj o nienazwanej kobiecie na jej własnych warunkach; zwróć uwagę, że fragment nie podaje imienia Marii Magdaleny.
  4. Jana 11:1–2 i 12:1–8: Przeczytaj o Marii z Betanii i zwróć uwagę na szczegóły, które podaje o niej Jan.

W czasie lektury pytaj: Co ten tekst mi mówi? Czego nie dopowiada? Czy nie wnoszę założenia z innego fragmentu, tradycji, kazania, filmu albo powieści?

Kontynuuj rozmowę ostrożnie

Jeśli chcesz zastanowić się nad tymi fragmentami w formie rozmowy, możesz porozmawiać z Marią Magdaleną w aplikacji Tekst z Jezusem. Potraktuj to jako sposób na sformułowanie pytań, ponowne przejrzenie relacji ewangelicznych albo przygotowanie się do rozmowy w swoim kościele lub grupie biblijnej.

Miej tekst otwarty, kiedy to robisz. Historia Marii Magdaleny jest najjaśniejsza wtedy, gdy to Ewangelie prowadzą rozmowę.